Ang Muling Paglalarawan ng The Great Collapse: Estruktural na Pagkabigo, Charismatic Insulation, at ang Two-Stage Exit
- Rosa Rosal

- Jan 3
- 8 min read
Paalala: Binago namin ang tesis ng Great Collapse matapos ang bagong pananaliksik at kolektibong pagtalakay nitong nakaraang Disyembre 30, 2025 upang umayon sa aming mas malawak na pagsusuri sa MCGI bilang isang makabagong makinarya ng pagkaalipin. Nang mabawasan ang ebanghelisasyon at mapalitan ng labor-intensive at palabas-na-kawanggawa, ang libreng labor ang naging pangunahing mekanismo ng pananatili ng organisasyon. Ang naunang lathala ng The Great Collapse ay labis na nagbigay-diin sa pagiging hindi maiiwasan ng pagbagsak at umasa nang husto sa mga timeline at sa momentum ng mga exiter. Inilipat ng bagong bersyon ang pokus mula sa propesiya patungo sa estruktura. Itinatampok nito ang pagkawala ng charismatic insulation, ang pagbabalik ng karaniwang limitasyong pang-ekonomiya, at ang sentral na papel ng kinukuhang labor sa pagpapatuloy ng MCGI. Ipinapaliwanag nito ang pagbagsak nang hindi umaasa sa kabiguan sa doktrina o mga haka-hakang prediksyon, at muling inilalarawan ang exit bilang isang proseso sa pamamagitan ng two-stage model na nagsisimula sa pag-withhold ng labor at nagtatapos sa ganap na pag-alis kapag ang pananatili ay hindi na makatwiran.
May mga sandali sa buhay ng isang institusyon kung kailan hindi na posible ang tunay na pagbabagong-buhay. Maaari pa itong magpatuloy. Maaari pa itong gumana. Ngunit nawawala na ang kakayahan nitong magpanatili ng sarili nang hindi umaasa sa pamimilit. Iyan ang kalagayang kinahaharap ngayon ng Members Church of God International.
Hindi bumagsak ang MCGI sa isang dramatikong paraan. Bumagsak ito bilang isang sistemang kayang tumayo sa sarili. Ang kabiguan ay estruktural. Hindi na nito kayang palitan ang mga nawawala. Hindi na ito kayang lumago nang hindi mas lalong pinipiga ang mas kakaunting natitirang miyembro. Hindi rin ito kayang magbawas ng operasyon nang hindi ginugulo ang sarili nitong pananalapi at organizational structure. Hindi aksidente ang mga limitasyong ito. Nakapaloob ang mga ito sa mismong modelong minsang nagpalakas sa organisasyon.
Sa loob ng maraming taon, umasa ang MCGI sa tuloy-tuloy na pagre-recruit upang balansehin ang pag-alis at pagkamatay ng mga miyembro. Wala na ang balanseng iyon. Ang mga nakikitang pattern ng pagdalo, mga salaysay ng mismong miyembro, at ang dami ng exit sa iba’t ibang plataporma ay nagtuturo sa iisang kalagayan. Ang mga bagong pumapasok ngayon ay kadalasan anak ng kasalukuyang miyembro o pabalik-balik na attendance, hindi tunay na panlabas na paglago. Ito ang tinatawag na demographic exhaustion. Kapag umabot dito ang isang relihiyosong organisasyon, kailangan nito ng malalim na ideolohikal na pagbabago o konkretong ginhawang materyal para sa mga miyembro upang makabawi. Wala sa dalawa ang ginawa ng MCGI.
Habang humihinto ang paglago, napalitan ng extraction ang ebanghelisasyon. Lalong tumindi ito nang ituon ng MCGI ang sarili sa mga programang materyal gaya ng lugaw at mga palabas na medical mission. Naging nakasalalay sa labor ang mismong pag-iral nito. Inilipat ang bigat ng ebanghelisasyon at pang-araw-araw na operasyon mula sa mga ministro patungo sa karaniwang miyembro. Ang pasan ay bumagsak sa mga propesyonal, ina, at boluntaryo na ang libreng paggawa ang nagpapatakbo sa sistema. Dito lantad ang batayang realidad ng ekonomiya. Mas nagiging epektibo ang sama-samang pagkilos kapag nakatuon sa labor at materyal na kondisyon, hindi sa paulit-ulit na doctrinal na debunking o hiniram na anti-cult na wika mula sa ibang konteksto na kadalasang nauuwi sa deadlock at echo chamber.
Charismatic Insulation at Kung Bakit Naitaguyod Nito ang Sistema
Ang madalas na nawawala sa pagsusuri ay ang charismatic insulation. Sa ilalim ni Eliseo Soriano, ang awtoridad ay nakaugat sa personal na karisma na taglay nya. Binago ng karismang ito ang pagtingin ng mga miyembro sa gastos at sakripisyo. Ang mga pasaning dapat sana’y mabigat ay nagmistulang katanggap-tanggap. Ang kontribusyon sa pera ay naging pananampalataya. Ang paggawa ay naging debosyon. Ang sakripisyo ay naging kabutihan. Napigil ang normal na pagsusuri kung sulit pa ba ang ibinibigay.
Ito ang klasikong paliwanag ng charismatic authority. Pinapahintulutan nito ang pambihirang pagsunod at dedikasyon. Ngunit ito rin ay marupok, personal, at hindi madaling ipamana. Kapag humina ang paniniwala sa lider, sumusunod ang pagbagsak ng pagsunod. Madalas na napapanatili ng succession ang mga simbolo, ngunit hindi ang lehitimasyon.
Sa kaso ng MCGI, ang karisma ay mahigpit na nakaugnay sa estilo ng pangangaral, mga debate, at presensiya sa media ng tagapagtatag. Pagkatapos ng succession, hindi naging sapat ang simbolikong pagpapatuloy. Humina ang charismatic insulation ng kasalukuyang pangangasiwa. Bumalik ang organisasyon sa karaniwang limitasyon ng ekonomiya.
Kasabay nito, humina rin ang internalized discipline. Ang mga high-control na relihiyosong sistema ay umaasa sa kusang pagsunod ng mga miyembro. Nagiging awtomatiko ang disiplina. Mababa ang gastos sa pagpapatupad. Ngunit ito ay marupok. Kapag humina ang lehitimasyon, mas mabilis gumuho ang kusang pagsunod kaysa sa kakayahan ng pamimilit na pumalit. Ito ang inilalarawan ng konsepto ng cultural hegemony, kung saan ang pahintulot at pagsang-ayon ang mas mabisang batayan ng kapangyarihan kaysa dahas—hanggang sa bumigay ang pahintulot.
Overleveraging at Pagkakalantad sa Ekonomiya
Sa yugto ng paglago, agresibong lumawak ang MCGI. Media infrastructure. Mga institusyong pang-edukasyon. Mga event. Mga negosyo. Ang lahat ng ito ay nakabatay sa palagay na may tuloy-tuloy na inflow, captive consumption, at masunuring labor. Tinakpan ng karisma ang panganib. Pinahintulutan nitong lumampas ang organisasyon sa kayang tustusan.
Nang humina ang charismatic insulation, naging lantad ang panganib. Nanatili ang fixed costs. Bumagal ang recruitment. Lumambot ang pagsunod. Ang dating lakas ay naging pabigat. Ang malalaking sentralisadong sistema ay hindi marunong umurong nang maayos. Nagiging brittle ang mga ito. Maliit na pagkalugi ay nagdudulot ng malaking stress.
Hindi ito natatangi sa MCGI. Ipinapakita ng pananaliksik sa organizational failure na ang overexpansion at rigidity ay nagtutulak sa pagbagsak kapag nagbago ang kalagayan. Ang laki at sentralisasyon ng MCGI ang mismong humahadlang sa kakayahan nitong mag-adjust.
Ang Hindi Matakasan na Feedback Loop
Ngayon ay malinaw na ang internal na lohika. Mas kaunting miyembro, mas mataas ang demand kada tao. Mas mataas na demand, mas matinding burnout at galit. Ang burnout ay nauuwi sa tahimik na paglayo. Ang paglayo ay lalong nagpapaliit sa base. Tumutugon ang pamunuan sa pamamagitan ng mas mahigpit na pressure, na lalo namang nagpapabilis ng exit.
Ang pagbawas ng pressure ay nagpapalala sa problema sa pananalapi. Ang pagtaas ng koleksyon ay nagpapalala sa morale. Nakulong ang istruktura sa pagitan ng pagkalugi at pag-alis.
Itaguyod ang Two-Stage Exit Strategy
Dito nagiging malinaw ang estratehiya. Ang pangunahing tesis ay nakabatay sa two-stage exit: edukahin ang mga manggagawa, pilitin ang krisis, at lisanin ang sistema.
Ang unang yugto ay ang pag-alis sa sistemang mapagsamantala sa labor. Sa panahon ng founder na si Eliseo Soriano, kusang-loob ang pakiramdam ng pagsunod dahil sa karisma. Sa kasalukuyang pamumuno, mas madali nang ipagkait ang parehong labor. Ang pag-withdraw ng paggawa ay hindi na lamang posible. Ito ay malamang. Hindi ito nangangailangan ng teolohiya. Ibinabalik nito ang ahensiya. Ang karaniwang miyembro—mga propesyonal at mga ina—ay maaaring maging lider sa komunidad sa simpleng pagtangging ma-extract.
Kapag nawala ang libreng paggawa, humihina ang ekonomiya ng MCGI. Umaasa ang organisasyon sa unpaid work upang gumana. Ang pagtanggal ng input na ito ang naglalantad sa krisis na matagal nang umiiral. Ito ang short-term focus. Praktikal. Abot-kaya. Walang ingay.
Habang lumalalim ang krisis, sumusunod ang ikalawang yugto. Ang pagbagsak ng sistema ng labor ay ginagawang hindi na makatwiran ang pananatili. Lumalakas ang represyon. Dumadami ang abuso. Tumitindi ang character assassination. Nasisira ang ugnayan ng pamilya. Lumalala ang extraction. Kumakalat ang donation fatigue. Tumataas ang pasanin hanggang sa wala nang insentibong manatili. Ang exit mula sa MCGI ay nagiging hindi lamang lohikal sa kasaysayan, kundi praktikal sa araw-araw.
Hindi mahigpit ang dalawang yugto. May mga direktang lilipat sa ganap na exit. Ang balangkas ay kinikilala ang halaga ng mga closet member bilang kakampi sa loob. Pinahihintulutan silang umatras sa labor nang tahimik, umiwas sa direktang banggaan, at magpatuloy sa paglalagay ng pressure hanggang bumigay ang sistema.
Closet Members at Organic Intellectuals
Isang mahalagang dimensyon ang papel ng mga closet member at organic intellectuals sa loob ng MCGI. Hindi lahat ng pressure ay galing sa hayagang pag-alis. Marami ang nagmumula sa mga nananatili sa papel ngunit umatras na sa pagsang-ayon. Tahimik nilang binabawasan ang labor, nilalabanan ang extraction, at nagpapalaganap ng alternatibong pagbasa sa mga nangyayari sa araw-araw na usapan. Bilang organic intellectuals, sila ay mga insider na ginagawang kolektibong kamalayan ang personal na karanasan. Pinabababa nila ang takot sa dissent at pinapahina ang internal discipline kahit walang lantad na rebelyon.
Exit Cascades bilang Pagbawi ng Ahensiya
Hindi dapat ituring ang exit bilang irasyunal na contagion. Ito ay sumusunod sa threshold dynamics. Kapag bumaba ang takot at stigma, bumababa rin ang gastos ng pag-alis. Nagiging makatwiran ang pag-alis. Ang mahalagang pagbabago ay hindi lamang ang bilis ng exit, kundi ang pagiging lantad nito. Ang dating tahimik na pag-alis ay naging hayagan. Ang katahimikan na minsang nagprotekta sa institusyon ay hindi na epektibo.
Hindi sanhi ng pagbagsak ang mga exiter. Sila ay palatandaan ng pagkawala ng lehitimasyon. Tagapagdala sila ng mga karanasang matagal na ikinubli. Patunay sila na ang pagsunod ay hindi na awtomatiko.
Bakit Nabibigo ang Downsizing
Ang maliliit na relihiyosong grupo ay nakaliligtas sa pagbagsak sa pamamagitan ng desentralisasyon at pagbawas ng gastos. Hindi ito kayang gawin ng MCGI nang hindi sinisira ang control model nito. Umaasa ito sa sentralisadong awtoridad, sabayang partisipasyon, at tuloy-tuloy na sirkulasyon ng pera. Ang downsizing ay maglalantad ng bakanteng lokal, idle na asset, at insulated na pamunuan. Sa halip na umurong, mas pinipiga ang natitira.
Ano ang Ibig Sabihin ng Collapse Ngayon
Hindi kailangang maglaho upang masabing bumagsak. Ang collapse ay pagkawala ng lehitimasyon, kakayahang magpanibago, at pag-asa sa pamimilit. Maaaring magpatuloy ang MCGI sa ganitong anyo nang matagal. Ngunit hindi na ito babalik sa dati nitong landas. Sarado na ang hinaharap na iyon.
Ang panganib ay hindi biglaang pagbagsak. Ito ay ang matagal na pananatili sa mas malupit na anyo: mas maliit, mas mapagsamantala, mas nakapipinsala. Mas marami itong sinasaktan kaysa sa isang malinaw na pagtatapos.
Timbang ng Paniniwala at Tinapay
Hindi pagdiriwang ang gawain. Ito ay containment. Paglikha ng exit na nauunawaan, nalalampasan, at may suporta. Hayaan ang mga dating manggagawa at lider sa pananampalataya na humawak sa usaping espirituwal. Ang Post-MCGI Society, na pinamumunuan ng mga lay people, ay nakatuon sa materyal na kondisyon. Paniniwala at kabuhayan. Doktrina at araw-araw na buhay. Ito ang humuhubog sa exit.
Hindi bumabagsak ang MCGI dahil may tumututol dito. Bumagsak ito dahil hindi na ito kayang lumago, hindi na nito kayang bawasan ang pressure, at hindi na ito kayang magbago nang hindi nawawala ang kontrol. Nananatili ang porma. Nabigo na ang tungkulin. Ang susunod na gawain ay tiyaking mas kaunti ang masasaktan habang nagiging malinaw ang katotohanang ito.
Mga Sanggunian ng Balangkas at Footnotes
Charismatic Authority at Insulation
Ipinapaliwanag ng konsepto ni Max Weber ng charismatic authority kung paanong ang pagsunod ay nagmumula sa inaakalang pambihirang katangian ng isang lider, sa halip na sa tradisyon o sa mga sistemang rasyunal-legal. Pinipigil ng karisma ang karaniwang pagsusuri ng gastos at pakinabang at nagbibigay-daan sa pambihirang sakripisyo, ngunit likas itong marupok at hindi naipapamana.→ Tingnan: Max Weber, Economy and Society, Tomo 1 (1978).
Charisma, Succession, at Pagiging Marupok ng Organisasyon
Ipinapakita rin ng teorya ni Weber na nagkakaroon ng krisis sa pamumuno kapag ang simbolikong pagpapatuloy ay nabigong muling likhain ang lehitimong karisma, na nagreresulta sa mabilis na pagbabalik sa karaniwang limitasyong pang-ekonomiya at pang-organisasyon.→ Weber (1978), pp. 241–254.
Cultural Hegemony at Internalized Discipline
Ipinapaliwanag ng konsepto ni Antonio Gramsci ng cultural hegemony kung paanong napapanatili ang dominasyon sa pamamagitan ng panloob na pagsang-ayon, sa halip na lantad na pamimilit. Sa mga high-control na organisasyon, nagiging kusang isinasagawa ang pagsunod, kaya bumababa ang gastos sa pagpapatupad hanggang sa humina ang lehitimasyon.→ Tingnan: Antonio Gramsci, Selections from the Prison Notebooks (1971).
Organic Intellectuals
Ang ideya ni Gramsci ng organic intellectuals ay tumutukoy sa mga insider na umuusbong mula sa aktuwal na karanasan at isinasalin ang karanasang iyon sa kolektibong kamalayan, sa halip na mga panlabas na elite na nagtatakda ng kritika. Mahalaga ang kanilang papel sa pagbabago ng mga pamantayan nang walang hayagang rebelyon.→ Gramsci (1971), pp. 5–23.
Overexpansion at Structural Inertia
Ipinapakita ng mga pag-aaral sa pagbagsak ng organisasyon na ang labis na paglawak, pagiging matigas sa pagbabago, at mataas na fixed costs ay mga palatandaan ng pagbagsak kapag nagbago ang kapaligiran. Ang malalaking sentralisadong organisasyon ay nagpapakita ng structural inertia na humahadlang sa maayos na downsizing.→ Hannan, Michael T. at Freeman, John. “Structural Inertia and Organizational Change.” American Sociological Review 49(2), 1984.
Exit Cascades at Threshold Dynamics
Ang pag-alis ay sumusunod sa threshold effects, hindi sa irasyunal na contagion. Habang bumababa ang panlipunang stigma, nagiging posible ang makatwirang pag-alis kapag nalampasan ang indibidwal na threshold.→ Tingnan: Mark Granovetter, “Threshold Models of Collective Behavior,” American Journal of Sociology 83(6), 1978.
High-Control Groups at Extraction Models
Ipinapakita ng pananaliksik sa mga high-control na relihiyosong organisasyon na ang mga grupong umaasa sa matinding extraction ay mas mabilis bumabagsak kapag humina ang lehitimasyon, lalo na kung may estruktural na hadlang sa downsizing.→ Lalich, Janja. Bounded Choice: True Believers and Charismatic Cults (2004).



